സാർവ്വ ദേശീയ മനുഷ്യാവകാശ

ദിനമായ ഡിസംബർ 10 ന്

സിപി ഐ (എം എൽ ) ലിബറേഷൻ

കേന്ദ്രകമ്മിറ്റി പുറപ്പെടുവിച്ച

പ്രസ്താവന

സിപിഐ (എംഎൽ) ലിബറേഷൻ കേന്ദ്ര കമ്മിറ്റി യോഗം ഹൈദരാബാദിൽ നടക്കവേ സാർവ്വദേശീയ മനുഷ്യാവകാശ ദിനമായ ഡിസംബർ 10 ഇന്ന് ആചരിക്കുകയാണ്. മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾക്കു നേരെ ഇന്ത്യയിൽ നടന്നുവരുന്ന  ആക്രമണങ്ങൾക്കെതിരെ ചെറുത്തു നിൽക്കാൻ കേന്ദ്ര കമ്മിറ്റി തീരുമാനിച്ചു.
ഭോപാലിലും, മാൽക്കംഗിരിയിലും മലപ്പുറത്തും അടുത്തകാലത്ത് നടന്ന വ്യാജഏറ്റുമുട്ടൽ സംഭവങ്ങളെ  കേന്ദ്ര കമ്മിറ്റി അപലപിച്ചു. കഴിഞ്ഞ വർഷം ആന്ധ്രാ പ്രദേശിലെ ശേഷാചലത്ത് ആദിവാസികൾ പോലീസ് കസ്റ്റഡിയിൽ കൂട്ടക്കൊലയ്ക്ക് ഇരയാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.അതുപോലെ  ഒരു വ്യാജ ഏറ്റുമുട്ടലിൽ തെലുങ്കാനാ പോലീസ് കൊലപ്പെടുത്തിയത് 5 മുസ്‌ലിം യുവാക്കളെയായിരുന്നു, ഇത്തരത്തിൽ വ്യാജ ഏറ്റുമുട്ടലുകൾ ഉണ്ടാക്കി ആളുകളെ കൊല ചെയ്യാൻ പൊലീസിന് മടിയില്ലാതായത് അവർക്കെതിരെ ഒരു നടപടിയും ഉണ്ടാവില്ല എന്ന എന്ന അവസ്ഥയിൽനിന്നും ലഭിക്കുന്ന ആത്മവിശ്വാസം കൊണ്ട് മാത്രമാണ്.

ഗുജറാത്തിലേയും  മധ്യപ്രദേശിലേയും മുഖ്യമന്ത്രിമാർ അടുത്തകാലത്ത്  ഇത്തരം വ്യാജ ഏറ്റുമുട്ടലുകളെ  പരസ്യമായി ന്യായീകരിക്കുക മാത്രമല്ല , അവയെ മഹത്വൽക്കരിക്കുക കൂടി ചെയ്തു.ഇടതു ജനാധിപധ്യ മുന്നണി ഭരിക്കുന്ന കേരളത്തിൽപ്പോലും മലപ്പുറത്ത് നടന്ന വ്യാജ ഏറ്റുമുട്ടൽ സംഭവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കെതിരേ നടപടികൾ ആരംഭിക്കാൻ ഇനിയും സർക്കാർ തയ്യാറായിട്ടില്ല. ഇതുപോലുള്ള ഏറ്റുമുട്ടൽ സംഭവങ്ങൾ ഉണ്ടായാൽ ബന്ധപ്പെട്ട സർക്കാർ പാലിക്കേണ്ട മാനദണ്ഡങ്ങളെക്കുറിച്ചു   ദേശീയ മനുഷ്യാവകാശ കമ്മീഷൻ മുന്നോട്ടു വെച്ച മാർഗ്ഗ നിർദ്ദേശങ്ങൾ കേരളം സർക്കാർ പാലിക്കുന്നില്ലെന്നാണ് ഇത് കാണിക്കുന്നത്.

 മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾ മാനിക്കപ്പെടുകയും സംരക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നതിന്റെ കൂടുതൽ വിശാലമായ സന്ദർഭങ്ങൾ നോക്കിയാലും  ഇന്ത്യയുടെ ഇപ്പോഴത്തെ നില വളരെ ആശങ്കാജനകമാണ്. ദലിതുകൾക്കെതിരെ ആസൂത്രിതമായി കൂട്ടക്കൊലകൾ  നടത്തിയവരും സാമുദായിക ഹിംസകൾക്ക് നേതൃത്വം വഹിച്ചവരും  നിയമത്തിൻറെ പിടിയിൽ നിന്നും   രക്ഷപ്പെടുന്നു എന്ന് മാത്രമല്ല , നീതിന്യായ കോടതികൾ അവരെ വെറുതെ വിടുകയും ചെയ്യുന്നു. ബസ്തറിലും ഒഡീസയിലും ഝാർഖൺഡിലും മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളിലും ആദിവാസികൾ അതിക്രൂരമായി കൊലചെയ്യപ്പെടുന്നു. പോലീസ് കസ്റ്റഡിയിൽ  മൂന്നാം മുറ പ്രയോഗങ്ങളും പീഡനങ്ങളും സാർ വത്രികമാകുകയാണ് . AFPSA യും UAPA യും പോലെയുള്ള ഡ്രക്കോണിയൻ നിയമങ്ങൾ പ്രാബല്യത്തിൽ തുടരുകയാണ്.

കാശ്‌മീരിലെ സിവിലിയൻ ജനത സ്വയംഭരണാവകാശത്തിനുവേണ്ടി നടത്തുന്ന പ്രക്ഷോഭങ്ങളെ അടിച്ചമർത്താൻ  ഇന്ത്യൻ ഭരണകൂടം  കെട്ടഴിച്ചു വിടുന്ന ഹിംസാത്മകത നിമിത്തം അവിടുത്തെ സ്ഥിതി അങ്ങേയറ്റം ആശങ്കാജനകമാണ്. പ്രക്ഷോഭങ്ങളെത്തുടർന്ന് 13000ത്തിലധികം പേരെ നിയമവിരുദ്ധമായി ജെയിലുകളിലടയ്ക്കുകയും ,   ഡസൻ കണക്കിനാളുകൾക്ക് പോലീസിന്റെ പെല്ലറ്റ് ഗൺ പ്രയോഗം മൂലം കാഴ്ച നഷ്ടപ്പെടുകയും ,  സിവിലിയൻ പ്രതിഷേധങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്ത ഒട്ടേറെപ്പേരുടെ ജീവൻ തന്നെ നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

ഇന്ത്യയിൽ സ്ത്രീകളുടെ മൗലികമായ പൗരസ്വാതന്ത്ര്യങ്ങൾ നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നു; ലൈംഗികവും പ്രത്യുൽപ്പാദനപരവുമായ കാര്യങ്ങളിൽ  സ്വയംനിർണ്ണയാധികാരത്തിനുള്ള സ്ത്രീയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം ഇത്തരത്തിൽ ലംഘിക്കപ്പെടുന്നു. സ്വവർഗ്ഗ ലൈംഗികത ക്രിമിനൽ കുറ്റമാക്കുന്ന ഒരു കാലഹരണപ്പെട്ട നിയമമായ ഇന്ത്യൻ ശിക്ഷാ നിയമത്തിലെ 377 -)0 വകുപ്പ് ഇപ്പോഴും തുടരുകയാണ്.


വ്യാജ ഏറ്റുമുട്ടലുകൾക്ക്  ഉത്തരവാദികളായവരെ ശിക്ഷിക്കണമെന്ന്  മനുഷ്യാവകാശ ദിനത്തിൽ സിപിഐ (എംഎൽ) ആവശ്യപ്പെടുന്നു.  പോലീസ് കസ്റ്റഡിയിലുള്ളവരെ കഠിനമായി ശാരീരിക പീഡയേൽപ്പിക്കുന്നതടക്കമുള്ള ഭരണഘടനാവിരുദ്ധമായ കൃത്യങ്ങൾ അവസാനിപ്പിക്കുന്നതിന് പോലീസ് സമ്പ്രദായത്തിൽ പരിഷ്‌കാരങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്തണമെന്നും, ആദിവാസി- ദലിത് കൂട്ടക്കൊലകളും സാമുദായിക ഹിംസയും ഉൾപ്പെട്ട വിഷയങ്ങളിൽ നിലവിലുള്ള എല്ലാ കേസുകളിലും നീതി ഉറപ്പാക്കണമെന്നും,  AFPSA പോലുള്ള ഡ്രക്കോണിയൻ നിയമങ്ങൾ പിൻവലിക്കണമെന്നും , 'അഭിമാന' കുറ്റങ്ങൾ തടയുന്നതിന് ഒരു പ്രത്യേക നിയമം കൊണ്ടുവരണമെന്നും , ഇന്ത്യൻ ശിക്ഷാ നിയമത്തിലെ 377 -)0 വകുപ്പ് എടുത്തുകളയണമെന്നും ഈ ദിവസത്തിൽ സി പി ഐ (എം എൽ) ആവശ്യപ്പെടുന്നു .

 

--  സി പി ഐ (എം എൽ) കേന്ദ്ര കമ്മിറ്റി

Statement by CPIML Liberation on

International Human Rights Day

The CPI (ML) Liberation Central Committee during its ongoing meeting in Hyderabad observed International Human Rights Day today, December 10th. The CC resolved to resist the ongoing onslaught on human rights in India.

The CC condemned the recent instances of fake encounters in Bhopal, Malkangiri and Mallapuram. Last year we witnessed the custodial massacre of adivasis by AP Police at Seshachalam, and the fake encounter of five Muslim youth by Telangana police. Police continue to indulge in custodial killings because they are confident of enjoying impunity. Be it Gujarat or Madhya Pradesh, we see Chief Ministers openly justifying and even glorifying fake encounters. Even in LDF ruled Kerala, we see the Government failing to take action against police and upholding NHRC norms in the Mallapuram fake encounter case.

The wider situation of human rights in India is also very bleak. Perpetrators of Dalit massacres and communal pogroms go scot free and are acquitted even in Courts. Adivasis are being massacred in cold blood in Bastar, Odisha, Jharkhand and other states. Custodial torture by police is a common practice. Draconian laws like AFSPA, UAPA continue to be in force.

The situation in Kashmir is very bleak with the Indian State unleashing brutalities against agitations for self determination by the civilian population. More than 13000 people have been arbitrarily jailed, pellet guns have claimed the eyesight of scores of people and civilian protesters are being killed.

Women in India also are denied basic liberties, including sexual and reproductive autonomy. Homosexuality continues to be criminalized due to the Section 377 law.

On the occasion of Human Rights Day, the CPI (ML) Liberation demands punishment for perpetrators of fake encounters, police reforms to put at end to unconstitutional practices and custodial violence, justice in all pending cases of Dalit and adivasi massacres and communal violence, scrapping of draconian laws like AFSPA, enacting of a law against 'honour' crimes and scrapping of Section 377.

- CPI (ML) Central Committee

  അമ്പത് ദിവസം എന്ന മോദിയുടെ വാഗ്ദാനം പൊളിഞ്ഞു  : നോട്ടു റദ്ദാക്കൽ ദുരിതങ്ങൾക്ക് ഇനിയും പരിഹാരമില്ല 

 നോട്ടു റദ്ദാക്കൽ പ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ അവസരത്തിൽ ഉയർത്തിയ പ്രശ്നങ്ങളും അവ പരിഹരിക്കുന്നത് സംബന്ധിച്ച വാഗ്ദാനങ്ങളും അവകാശവാദങ്ങളും പരാമർശിക്കുകപോലും ചെയ്യാതെ നവവത്സരദിനത്തലേന്ന്  പ്രധാനമന്ത്രി നടത്തിയ പ്രസംഗം ആ നിലയിൽ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു. അമ്പതു ദിവസത്തെ പ്രയാസങ്ങൾ രാജ്യത്തിന് വേണ്ടി ജനങ്ങൾ സഹിക്കണമെന്നും, അത് കഴിഞ്ഞും ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉണ്ടാവുന്ന പക്ഷം രാജ്യത്തിലെ ഏതു കവലയിൽവെച്ചും ഏത് തരം  ശിക്ഷ വേണമെങ്കിലും ജനങ്ങൾ തനിക്കു നൽകിക്കോട്ടെ എന്നായിരുന്നു നോട്ട് റദ്ദാക്കൽ പ്രഖ്യാപിച്ച നവംബർ 8 നു രാത്രി മോദി രാജ്യത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്തപ്പോൾ  പറഞ്ഞിരുന്നത്.

  എന്നാൽ ,ഡിസംബർ 31 ആയപ്പോൾ മേൽപ്പറഞ്ഞ അമ്പതു ദിവസ കാലാവധിയെക്കുറിച്ചു  പരാമർശം പോലും മോദി ഒഴിവാക്കി. നോട്ടു റദ്ദാക്കൽ കൊണ്ട് സാധിക്കുമെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടിരുന്ന എന്താണ് യാഥാർഥത്തിൽ നേടിയതെന്നും മോദി പറഞ്ഞില്ല. റദ്ദാക്കിയ കറൻസിയുടെ രൂപത്തിൽ 'കള്ളപ്പണ'വും കള്ളനോട്ടുകളും എത്ര ശതമാനം ഉണ്ടായിരുന്നെന്നോ, അപ്രകാരമുള്ള നോട്ടുകൾ കണ്ടെടുത്ത്  നശിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞത് എത്ര തുകയ്ക്കുള്ള മൂല്യം വരുന്നതാണെന്നോ ജനങ്ങളോട് വിശദീകരിക്കേണ്ടത് തന്റെ ബാധ്യതയാണെന്ന് അൻപത് ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞുള്ള അഭിസംബോധനയിൽ മോദിയ്ക്ക് തോന്നിയില്ല .കള്ളപ്പണവേട്ടയിൽ എത്ര കള്ളപ്പണക്കാരെ കണ്ടെത്തിയെന്നോ, എത്രപേരെ ശിക്ഷിച്ചുവെന്നോ വെളിപ്പെടുത്താൻ അദ്ദേഹം തയ്യാറായതുമില്ല. ബാങ്കുകളിൽ നിന്നും പണം പിൻവലിക്കുന്നതിന് ഇത്രയേറെ നിയന്ത്രണം ഉള്ളപ്പോൾ പുതുതായി ഇറക്കിയ നോട്ടുകൾ ചിലരുടെ കയ്യിൽ ലക്ഷങ്ങളും കോടികളുമായി കണ്ടെത്തിയത് എങ്ങനെയെന്നോ, ഭീകരപ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് തടയിടുക എന്നതും ഉദ്ദിഷ്ടലക്ഷ്യമാക്കിയ നോട്ടു റദ്ദാക്കലിന് ശേഷവും എന്തുകൊണ്ട് ഭീകരാക്രമണങ്ങൾക്ക് കുറവൊന്നും ഉണ്ടായില്ല എന്നോ വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടില്ല.

നോട്ടു റദ്ദാക്കലിന് ശേഷം രാജ്യത്ത് ഉണ്ടായ അതിരൂക്ഷമായ പണപ്രതിസന്ധി എത്രകാലം ഇനിയും തുടരുമെന്നോ ,എന്ന് അത് പരിഹരിക്കുമെന്നോ , ബാങ്കുകളിൽ പണം പിൻവലിക്കുന്നതിന് ഏർപ്പെടുത്തിയ നിയന്ത്രണം ഇനിയെത്ര കാലം തുടരുമെന്നോ പറയാൻ പ്രധാനമന്ത്രിയ്ക്ക്  കഴിഞ്ഞില്ല. അതിലുപരിയായി, പണ ദൗർലഭ്യം മൂലം ഇപ്പോൾ മൊത്തത്തിൽ ഉണ്ടായ തൊഴിൽ നഷ്ടം, കാർഷിക രംഗത്തെ കഠിനമായ പ്രതിസന്ധി ഇവമൂലം ദുരിതങ്ങളനുഭവിക്കുന്നവർക്ക് നഷ്ടപരിഹാരം നൽകുന്നത് പോയിട്ട് രാജ്യത്ത് ഉണ്ടായ അതിഗുരുതരമായ സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യം ഉണ്ടെന്നു അംഗീകരിക്കാൻ പോലും മോദി  കൂട്ടാക്കിയില്ല..

നോട്ട് റദ്ദാക്കലിന് ശേഷം ജനങ്ങൾക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്ന ബുദ്ധിമുട്ടുകളെക്കുറിച്ചു ഒന്നും പറയാത്ത മോദി തന്റെ പ്രസംഗത്തിൽ പ്രഖ്യാപിച്ച നാമമാത്രമായ ഇളവുകൾ ഒരു സാധാരണ ബഡ്ജറ്റ് പ്രസംഗത്തെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു.  റാബി വിളവിറക്കലിന്റെ ചെലവുകൾ നിറവേറ്റാൻ ജില്ലാ സഹകരണ ബാങ്കുകളിൽനിന്നോ പ്രാഥമിക സഹകരണ സംഘങ്ങളിൽ നിന്നോ വായ്പ്പകളെടുത്ത കൃഷിക്കാർക്ക് വെറും അറുപതു ദിവസത്തെ പലിശയിളവാണ്‌ അതീവ  ഗുരുതരമായ കാർഷിക പ്രതിസന്ധിയുള്ളപ്പോൾപ്പോലും മോദി പ്രഖ്യാപിച്ചത്.

പഴയതും, ഇപ്പോൾ നിലവിലുള്ളതുമായ ആശ്വാസ പദ്ധതികൾ പോലും ആദ്യമായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതുപോലെയായിരുന്നു മോദി തന്റെ പ്രസംഗത്തിൽ പരാമർശിച്ചത്. ഗർഭിണികളായ സ്ത്രീകൾക്ക് 6000 രൂപയുടെ സഹായധനം പ്രഖ്യാപിച്ചത് അതിനു ഉദാഹരണമാണ്. 2013 ൽ നടപ്പാക്കിയ ദേശീയ ഭക്ഷ്യ സുരക്ഷാ പദ്ധതി പ്രകാരം 6000 രൂപയുടെ അത്തരമൊരു ആനുകൂല്യത്തിന് ഗർഭിണികൾ ഇപ്പോൾത്തന്നെ അർഹരാണ്. എന്നാൽ ,2014 ൽ മോദി പ്രധാനമന്ത്രിയായ ശേഷം വന്ന ഒരു ബഡ്ജറ്റിലും അതിനുവേണ്ടി തുകകൾ വകയിരുത്തിയിട്ടില്ല എന്നതാണ് യാഥാർഥ്യം! കൃഷിക്കാർക്ക് റുപേ (RuPay )കാർഡുകൾ അല്ലെങ്കിൽ കിസ്സാൻ ക്രെഡിറ്റ് കാർഡുകൾ എന്ന നിലയിൽ മറ്റേതെങ്കിലും വിധത്തിലുള്ള ക്രെഡിറ്റ് കാർഡുകൾ ലഭ്യമാക്കുന്നതിന് 2012 മുതൽ നിയമത്തിൽ വ്യവസ്ഥയുണ്ട് .56 .60 ലക്ഷം റുപേ (RuPay )കാർഡുകൾ 2013 -14 സാമ്പത്തികവർഷത്തിൽ വിതരണം ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്ന് ലോക് സഭയിൽ ഒരു ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരമായി വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് എന്ന് ചില മാദ്ധ്യമ പ്രവർത്തകർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.

ആദിവാസികൾ,ദലിതർ ,പിന്നോക്കജാതിക്കാർ,എന്നീ വിഭാഗങ്ങൾക്ക് മുൻഗണന നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട മുദ്രാ യോജന വഴി വിതരണം ചെയ്യപ്പെടുന്ന വായ്പ്പകൾ ഇരട്ടിയാക്കും എന്ന് മോദി അവകാശപ്പെടുമ്പോഴും ,വസ്തുതകൾ പരിശോധിച്ചാൽ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നത് 'മുദ്രാ' വായ്പ്പകളിൽ താരതമ്യേന തുച്ഛമായ തുകകൾ ആണ് 'പുതിയ' വായ്പ്പ കളായി വിതരണം ചെയ്യുന്നത് എന്നാണ് . ഇതുവരെ വായ്‌പകൾ ഒന്നും ലഭിക്കാത്ത വിഭാഗങ്ങൾ ആയിരിക്കും അവർ

ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ കാര്യം , പ്രധാനമന്ത്രി ഇപ്പോൾ പ്രഖ്യാപിച്ച ആശ്വാസ നടപടികൾ ഒന്നുംതന്നെ നോട്ടു റദ്ദാക്കൽ മൂലം ജനങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടായ യഥാർഥ വരുമാന നഷ്ടത്തിന് പരിഹാമാകുന്നതിന് തീർത്തും അപര്യാപ്തമാണെന്നതാണ്‌.

നോട്ടുകൾ  റദ്ദാക്കലിന്റെ  ലക്ഷ്യങ്ങൾ ആയി ആദ്യം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടവ നേടുന്നതിൽ പൂർണ്ണമായും പരാജയപ്പെട്ടപ്പോൾ, പണരഹിതമോ, പണമിടപാടുകൾ നാമമാത്രമാക്കപ്പെട്ടതോ ആയ ഒരു സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് ഉണ്ടെന്നു താൻ അവകാശപ്പെടുന്ന മേന്മയിലേക്ക്    ചർച്ചകൾ മുഴുവൻ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ ആണ് ഇപ്പോൾ പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ ശ്രമം. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ , ഡിസംബർ 31 ന്റെ പ്രസംഗത്തിൽ "പണം" എന്നുവെച്ചാൽ അഴിമതിയുടെ മറ്റൊരു പേരാണ് എന്നും ,അതിനാൽ ഇന്ത്യൻ സമ്പദ് വ്യവസ്ഥ "അധികപ്പറ്റായ  പണം" ഇല്ലാതാക്കി "വൃത്തിയാക്കേണ്ടത്" ആ വശ്യമാണെന്നും ഉള്ള അസംബന്ധജടിലമായ വാദങ്ങൾ ആണ് ഉന്നയിക്കപ്പെട്ടത്. എന്നാൽ വസ്തുക്കൾ പരിശോധിച്ചാൽ, അഴിമതിയും  "പണ" വുമായി അങ്ങനെയൊരു ബന്ധം ഇല്ല എന്ന് മനസ്സിലാവും. പണം കുറവെങ്കിൽ അഴിമതി കുറയുകയില്ല. ഉദാഹരണത്തിന് സ്വീഡനിലും നൈജീരിയയിലും ഉള്ളത് പണത്തിന്റെ തോത് താരതമ്യേന ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ സമ്പദ് വ്യവസ്ഥകയാണെങ്കിലും , സ്വീഡൻ  അഴിമതി കുറഞ്ഞതും, നൈജീരിയ അഴിമതി ഏറ്റവും കൂടിയതും ആയ രാജ്യങ്ങൾ ആയിട്ടാണ് യഥാക്രമം ലോകരാഷ്ട്രങ്ങൾക്കിടയിൽ  നിലകൊള്ളുന്നത്. ജപ്പാനിലെ സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയിൽ ഇന്ത്യയിൽ നിലവിലുള്ള 11.8 ശതമാനം എന്ന തോതിനേക്കാൾ ഉയർന്ന  അനുപാതത്തിൽ, അതായത് 20 .7 ശതമാനം ക്യാഷ് ഉണ്ട്. എന്നിട്ടും ഒരു വികസിത സമ്പദ് വ്യവസ്ഥ നിലവിലുള്ള ജപ്പാൻ അഴിമതിരാഹിത്യത്തിന്റെ സൂചകങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ  ലോകരാജ്യങ്ങളിൽ പതിനെട്ടാമത് സ്ഥാനത്തും ഇന്ത്യ 76 -)മതും ആണ് .

മോദിയുടെ ഡിസംബർ 31 പ്രസംഗം തികച്ചും തെറ്റായ മറ്റൊരു അവകാശവാദം കൂടി നടത്തി. മൂല്യരഹിതമാക്കപ്പെട്ട നോട്ടുകൾ അധികവും അഴിമതി നിറഞ്ഞ ഒരു "സമാന്തര സമ്പദ് വ്യവസ്ഥ"യിൽ കളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നവയായിരുന്നുവെന്നും ഇപ്പോൾ അവയെ മുഖ്യധാരയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുകയാണെന്നും ആയിരുന്നു അത്. പ്രധാനമന്ത്രി ഇവിടെ അർത്ഥമാക്കുന്നത് അനൗപചാരിക മേഖലകളിൽ നടക്കുന്ന ഓരോ സാമ്പത്തിക പ്രവർത്തനവും കള്ളപ്പണവും അഴിമതിയും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞതാണെന്നാണ്. "സമാന്തര"മായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന കള്ളപ്പണം എന്നുവെച്ചാൽ അത്തരം മേഖലകളിലെ സാമ്പത്തിക പ്രവർത്തനങ്ങൾ ആണെന്ന് വാര്ത്തലാണ് ഇതിന്റെ ഉദ്ദേശം. വാസ്തവത്തിൽ , "മുഖ്യധാരാ" ഇന്ത്യയെന്നതുതന്നെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നത്  അനൗപചാരിക മേഖലകളുടെ മൊത്തമായ പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെയാണ്; ഇന്ത്യയുടെ മൊത്തം തൊഴിൽശക്തിയുടെ എണ്പത് ശതമാനവും അനൗപചാരിക മേഖലകളിലും ചെറുകിട - ഇടത്തരം വ്യവസായങ്ങളിലും ,ചെറുകിട വ്യാപാര വാണിജ്യ രംഗങ്ങളിലും സേവന മേഖലയിലും പണിയെടുക്കുന്നവരാണ്.അവർ ഇന്ത്യയുടെ ദേശീയ മൊത്തഉൽപ്പാദനത്തിൽ അവരുടെ പങ്ക് 45 % വരും . ഇങ്ങനെയുള്ള അനൗപചാരിക മേഖലയെ അപ്പാടെ സ്തംഭിപ്പിക്കുന്ന നോട്ടു റദ്ദാക്കൽ നടപടി മൂലം സാധാരണ ജനങ്ങളുടെ ഉപജീവനത്തിന്നും നിലനില്പിനുമുള്ള ഉപാധികളാണ് താറുമാറായിരിക്കുന്നത്.

"അധികപ്പറ്റായുള്ള പണം" നിമിത്തം നാണയപ്പെരുപ്പത്തിന്റെ കെടുതികൾ വർദ്ധിച്ചിരുന്നുവെന്ന സൂചനയാണ് മോദിയുടെ പ്രസംഗത്തിലെ മറ്റൊരു അബദ്ധം . നോട്ടു റദ്ദാക്കലിന്റെ ഫലമായി  നാണയപ്പെരുപ്പം കുറഞ്ഞത് സാധാരണക്കാരുടെ ക്രയശേഷിയിൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കപ്പെട്ട പരിമിതികൾ ആണ്. ഡിമാന്റുകൾ കുറഞ്ഞതല്ല കൃത്രിമമായി കുറയ്ക്കപ്പെട്ടതു മൂലം അത്യാവശ്യമായ ഉപഭോഗങ്ങൾ പോലും മാറ്റിവെക്കാൻ ആളുകൾ നിർബന്ധിതരാവുകയായിരുന്നു. ചില ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളുടെ കാര്യത്തി ൽപ്പോലും ഉണ്ടായ വിലത്തകർച്ചയുടെ കാരണം നോട്ടു റദ്ദാക്കലിന്റെ ഫലമായി കർഷകർ കുറഞ്ഞ വിലയ്ക്ക് അവരുടെ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ വിൽക്കാൻ നിര്ബന്ധിതരായതാണ്. അതേ  സമയത്ത് പെട്രോളിയം ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെ വില ഉയർത്തിയതുമൂലം നിത്യോപഭോഗ സാധനങ്ങളുടെ വില കൂടുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പുതുവത്സരത്തിൽ വീണ്ടും ഡീസലിന്റെയും പെട്രോളിന്റെയും വിലകൂട്ടിയതുമൂലം നിത്യോപയോഗ വസ്തുക്കളുടെ വില ഒരിയ്‌ക്കൽക്കൂടി കുതിച്ചുയരുന്ന സാഹചര്യവും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.

മോദി നടത്തിയ മറ്റൊരു പൊള്ളയായ  അവകാശവാദം "പൊതുമേഖലാ ബാങ്കുകളിൽ വളരെ ചുരുങ്ങിയ സമയത്തിനുള്ളിൽ ഭീമമായ തുകകൾ 
 എത്തിക്കാൻ കഴിഞ്ഞത്" സംബന്ധിച്ച് ആണ്. വാസ്തവത്തിൽ ഇതിന്റെ താൽപ്പര്യം എന്താണ് ? വന്കിട  കോർപ്പറേറ്റ് സ്ഥാപനങ്ങൾ ബാങ്കുകൾക്ക് ബോധപൂർവ്വം വരുത്തിവെച്ച കിട്ടാക്കടങ്ങൾ മൊത്തം 11 ലക്ഷം കോടി രൂപയോളം വരും.  അതിസമ്പന്നരായ കടക്കാരിൽ നിന്ന് ഇനി അത് തിരിച്ചു ഈടാക്കാതെതന്നെ ബാങ്കുകൾക്ക് പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ കഴിയും വിധത്തിൽ ആവശ്യത്തിന് പ്രവർത്തന  മൂലധനം ലഭ്യമാവുന്നു . പാവപ്പെട്ടവർ കഠിന മായി ജോലി ചെയ്തു ഉണ്ടാക്കിയ ചെറിയ സമ്പാദ്യങ്ങൾ പോലും പിൻവലിക്കാൻ ആകാത്തവിധം പൊതു മേഖലാ ബാങ്കുകളിൽ നിർബന്ധമായും സ്വരൂക്കൂട്ടിയതിന്റെ അന്തിമഗുണഭോക്താക്കൾ ആയിത്തത്തീരുന്നത് അതിസമ്പന്നരും കോർപറേറ്റുകളും!
രണ്ടാമത്തെ കൂട്ടരുടെ കിട്ടാക്കടങ്ങൾ നോൺപെർഫോമിങ് അസ്സെറ്റ്സ്
(NPA ) എന്ന നിലയിൽ മരവിപ്പിക്കുകയോ എഴുതിത്തള്ളുകയോ ചെയ്താലും അതേയാളുകൾക്കും സ്ഥാപനങ്ങൾക്കും ബാങ്കുകൾ വീണ്ടും വായ്‌പകൾ അനുവദിക്കും!

രാഷ്ട്രീയപ്പാർട്ടികൾ സംഭാവനകളായി സ്വീകരിക്കുന്ന ഭീമമായ തുകക ളെക്കുറിച്ചും സുതാര്യതയെക്കുറിച്ചും ഒരു മാമൂൽ എന്ന നിലയ്ക്ക് എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞുവെന്ന് വരുത്തിയ പ്രധാന മന്ത്രി അത്തരം ഫണ്ടിങ്ങ് നിയന്ത്രിക്കാൻ അത്യാവശ്യമായ നടപടികൾ എന്ത് സ്വീകരിക്കാൻ പോകുന്നു എന്ന് മാത്രം പറയാതെ വിട്ടുകളഞ്ഞു. 

നോട്ടു റദ്ദാക്കൽ മൂലം രാജ്യത്തിലെ ജനങ്ങൾക്ക് വരുത്തിവെച്ച വൻ മാനുഷിക ദുരന്തങ്ങൾക്കും സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധികൾക്കും സമാധാനം പറയാൻ കഴിയാത്ത പ്രധാനമന്ത്രി ,  തുടക്കത്തിൽ താൻ അവകാശപ്പെട്ടതുപോലുള്ള  ഒരു നേട്ടവും ഉണ്ടാകാത്തതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തത്തിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ് .എന്നാൽ ഒരു പിടി സമ്പന്നരുടെ താല്പര്യങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ജനങ്ങളുടെ ഉപജീവന മാർഗ്ഗങ്ങളും രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക സുസ്ഥിരതയും അപകടപ്പെടുത്തി  യതിന് ഏക ഉത്തരവാദിയെന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹത്തെക്കൊണ്ട്  ജനങ്ങൾ മറുപടി പറയിക്കുകതന്നെ ചെയ്യും .

Modi’s 50 Day Promise Broken

Relief From Neither Corruption Nor Note Ban Disaster  

Prime Minister Modi’s New Year’s Eve speech was significant for side-stepping all the issues raised by the Note Ban. Soon after his 8 November Note Ban announcement plunged the country into chaos and distress, the PM had appealed to the people of the country to “bear the pain for just 50 days.” If the troubles continued after December 30, he had said, he was “willing to face any punishment at any crossroads in the country.”

In his 31 December speech, however, the PM made no mention of the 50-day deadline. He was silent on how far the self-proclaimed objectives of the Note Ban had been achieved. Exactly what percentage of the demonetized notes had proved to be ‘black money’ or ‘counterfeit money’ and destroyed? How many black money holders identified and punished? How come corruption seems to be flourishing just as much as ever, with new notes making their way in lakhs into the hands of the corrupt? How come, contrary to the PM’s claims, terror strikes continued unabated even after the Note Ban?

Above all, the PM remained silent on exactly how long the cash shortage would last, and when exactly withdrawal limits from banks would be lifted. He failed even to acknowledge the enormous economic slowdown, wholesale destruction of jobs and devastation of agriculture caused by demonetization – let alone announce any sort of relief and compensation measures for this Note Ban disaster. Instead he announced several sops better suited to a routine Budget speech rather than specifically address the demonetization-induced crisis of livelihood and survival. Instead of waiving farm loans in view of the acute agricultural crisis, the PM merely announced the pitifully inadequate measure that farmers would not have to pay interests for 60 days on loans taken for the Rabi crop from District Cooperative Central Banks and Primary Societies.

The PM also tried to pass off old and existing schemes as fresh ones. For instance, he announced a scheme of Maternity Entitlements of Rs 6000 for pregnant women. He avoided mentioning that the National Food Security Act 2013 had already mandated universalization of the maternity entitlements of Rs 6000 – but the Modi Government since 2014 had failed to allocate the budgetary provisions for it!   

The provision for farmers to get RuPay cards or other debit cards against Kisan Credit Cards has also existed since 2012; in fact, journalists have pointed out that a government reply in the Lok Sabha said that 56.60 lakh RuPay cards were issued against KCCs in 2013-14.

The PM announced the doubling of loans given through the MUDRA Yojana, prioritizing Dalits, Tribals, Backward Classes and women. A fact-check shows however that only a small percentage of MUDRA loans are in fact ‘new loans’ given to first-time and hitherto excluded borrowers.

Most importantly, none of the measures announced by the PM are of sufficient magnitude and significance to justify the enormous hardship and economic crisis thrust on India’s people and economy by demonetization. So these announcements could just as well have been routinely made in a Budget speech, even if demonetization had never been done. 

With demonetization having dismally failed to achieve the objectives initially claimed for it, the PM is instead seeking to shift the discourse to the supposed benefits of a “cashless” or “less cash” economy. In doing so, his 31 December speech the misleading and absurd claims that “cash” implied corruption and that India’s economy therefore needed to be “cleaned” of “excess cash.” Facts show that cash has no correlation with corruption, and “less cash” likewise has no correlation either with less corruption or with more development and modernization. Sweden and Nigeria have a similarly low proportion of cash in their economies – but Sweden is one of the least corrupt countries of the world while Nigeria is one of most corrupt countries. Japan has a considerably greater proportion (20.7%) of cash in its economy than India (11.8%) – and yet it is the world’s third largest economy and ranks 18th on the corruption index while India ranks 76th.

The PM’s speech made another equally false suggestion – that most of the demonetized notes had been circulating in the corrupt “parallel economy” and had now been brought to the “mainstream.” The PM is thus implying that the informal sector is the “parallel” black economy. In fact, the informal sector is the “mainstream” in India, employing 80% of India’s workforce, including the small and medium industries, small retail, and service sector and accounting for 45% of India’s GDP. By devastating the informal sector, demonetization has struck a crippling blow at the very spine of India’s economy and the lifeline of people’s survival and livelihood.

The PM in his speech implied that the “excess of cash” had been fuelling inflation. This is patently ridiculous. The reduced inflation witnessed after demonetization is due partly to the artificial fall in demand due to the forced shrinking of spending power. Some fall in food prices, likewise, is due to the demonetization-induced distress sale of crops. Meanwhile the New Year has arrived with yet another hike in petrol and diesel prices which is bound to push up prices of essential commodities.  

The PM declared that never before had banks “received such a large amount of money, in such a short time.” In other words, bad debts worth Rs 11 lakh crore will not be recovered from rich corporate defaulters. But banks have been recapitalized by forced deposits of the hard-earned savings of the poor, which the latter are prevented from withdrawing according to their needs but which banks can use to extend more loans to the defaulters!  

The PM made some banal noises about transparency in political funding – but avoided announcing the much-needed concrete measures to clean up political funding! 

The PM is seeking to avoid being held accountable for the failure to deliver on his tall claims for demonetization, or for the massive human and economic costs of demonetization. But the country will certainly hold him singularly responsible for the Note Ban disaster that has crippled people’s livelihood and the country’s economy while sparing and even benefiting the corrupt and super-rich.